ЖИЕН
зат есім. этнографиялық. 1. Күйеуге шыққан қыздан туған баланы қыздың төркіні, рулас адамдары атайтын, баланың нағашы жұртымен туыстық қарымқатынасын білдіретін атау. 2. Қыздан туған бала. 3. Қазақ дәстүрінде қалыптасқан нағашыжиен қатынасындағы нағашы жұртының қыздан туған баланы өзінің жақсы көріп, еркелетіп, іш тартып тұруын білдіртпей, бейтараптандыру үшін жағымсыз реңкте атауы. Жиен күйеу. этнографиялық. Нағашы жұртынан қыз алған жігіт.