БҰРҚЫЛзат есім. 1. Сұйық заттың қатты қайнағандағы қалпы. 2. Әр жерден бір бұрқ етіп көрініп қалатын түтін, шаң будағы. Бұрқыл қақты. Бұрқылдады, сауылдады.