БИШІКзат есім. Көліктi айдау, мал қайыру үшін таспадан, қайыстан еріліп жасалған қамшыдан ұзындау келген сабы бар құрал. Бишік жеу. Таяқ жеу, бишіктің астында қалу. Бишік иірдi. Бишіктi әрлi-берлi сермедi.