БЕЙМАЗА
[ ир. ] сын есім. 1. Мазасыз, тынышсыз; дамылсыз, тынымсыз. 2. Дамылсыз, тынымсыз, тұрақсыз. 3. психол. Мазасыз, тынымсыз, мінез бітістерінің түріне жататын астепикалық сезім. 4. ауыспалы мағына. Жайсыз, жағымсыз. Беймаза болды. Әбігерлендi, тынышсызданды. Беймаза қылды. Мазасын алды, тынышын кетірдi.