БЕЙЖАЙ
сын есім. 1. Жайбарақат, қаперсіз. 2. Қамсыз, алаңсыз. 3. Мең-зең, делсал. Бейжай болды. а ) Жайбарақат болды. ә ) Беймаза болды, мазасызданды. Бейжай күйге түстi. Көңілi жабырқап алаң болды, беймаза күйге түстi. Бейжай тартты. Делсал, мең-зең болды.