АБСТИНЕНЦИЯ[ латын тілі. аbstіnentіa ] зат есім. медициналық. Тыйылу, ұстану, тежеу, шараптық iшімдіктерін немесе есіpткi заттарын қолдануды кенет үзу ке зінде осы заттардың әсерінің тоқта уынан туын дайтын күй.