АБЕРРАЦИЯ
[ латын тілі. аberrаtіo ] зат есім. 1. физикалық. Жарық сәуленің линза арқылы өткеннен кейін бір нүктеде түйісуден ауытқуы. 2. астрономиялық. Аспан күмбезіндегi жұлдыздардың дәл орындарынан ауыт қыған сияқты болып көрінуi. 3. биологиялық. Ағзаның дағдылы қалыптан ауытқуы.