АЛАКӨҢІЛсын есім. 1. Дегбірсіз, алаңдаған, көңілi күптi. // Күдік, күмән. Алакөңіл болды. Дегбірi кеттi, алаңдады, көңілi күптi болды. Алакөңіл еттi. Дегбірін алды, алаңдатты, көңілін күптi қылды.