ЭЛИЗИЯ
[ латын тілі. elіsіo ] зат есім. лингвистикалық. Сөздің соң ғы дыбысы дауысты дыбысқа аяқталып, оған бірігіп (не тіркесіп) айтылатын сөздің, жалғанатын қосымшаның басқы дыбысы дауысты болған жағдайда қатар тұрған бір дауысты дыбыстың тү сіріліп айтылуы.