АҚЫЛКӨЗ
зат есім. 1. Сезім мүшелерінің деректерін ақыл саралауынан өткізетін түйсік, үнемi ақылға жүгінудi әдетке айналдырған адамда болатын ерекше сана. 2. Парасаттылық, ғұла малық. Ақылкөзбен бақты. Тереңнен ойлады, байыбына жеттi. Ақылкөзбен қарады. Саналы түрде түсіндi, байыптады. Ақылкөзінің ауда ны. Ойөрісінің, білімінің кеңдігi.