ШҮБӘ[ араб тілі. ] зат есім. Көзі анық жетпегендіктен туған күмән, күдік. Шүбә етті [ қылды ]. Күдіктенді, күмән келтірді. Шүбә жоқ. Күдіксіз, анық, сенімді. Шүбә келтіру. Сенбеушілік білдіру, күмәндану. Шүбә қалмады. Кәміл сенді, күдіктенбеді.