ШҰБЫР= етістік. 1. Бірінен кейін бірі қалмай, көп болып жүру, сеңдей соғылысу (адам, мал т.б.) 2. Сорғалау, ағу, құйылу (тер, жас, сілекей). 3. ауыспалы мағына. Сенделу, босу, сандалу, табанынан таусылу.