ШҰБАТЫЛ
= етістік. 1. Адамдар тобының, малдың бірінің артынан бірі созылып жүруі. 2. Адам бойынан ұзын нәрсенің (шаш, киім) жерге сүйретілуі. 3. Сүйретілу, жол-жөнекей шашылу. 4. Жолдың ирелеңдеп, ұзыннан ұзақ жатуы. 5. ауыспалы мағына. Үйден шығып болмай, болбырап жүріп алуы.