ШАПАЛАҚ
зат есім. Қолдың алақаны. Шапалақ ду ете түсті. Алақаны ысып кетті. Шапалақ жеді. Шапалақпен ұрылды, соғылды, таяқ жеді. Шапалақпен тартып жіберді. Шапалақтады, шапалақпен салып қалды. Шапалақ соғылды. Алақан ұрылды, қошемет көрсетілді. Шапалақ соқты [ ұрды ]. Қол соғып қошеметтеді.