ҰЙҚЫ-ТҰЙҚЫ
сын есім. 1. Астыүстіне шыққан, қобыраған, дудыраған. 2. Алай-дүлей, аласапыран, астанкестені шыққан. 3. ауыспалы мағына. Ойран-асыр, бейберекет. Ұйқы-тұйқы болды. Астанкестені шықты, қобырады. Ұйқы-тұйқы қылды. Астанкестеңін шығарды, қобыратты, қоқсытты. Ұйқытұйқысын шығарды. Астанкестеңін шығарды, опыр-топыр етті. Мазасын алды, тынышын бұзды. Ұйқытұйқысы шықты. Астанкестеңі шықты, опыр-топыр болды.