ТІЛ-АУЫЗ
зат есім. Тіл қататын, сөйлейтін мүшелер, тіл мен ауыз қуысы. Тілаузы байланды. а) Қатты қорыққандықтан яки қатты ауырғандықтан сөйлей алмай қалды. ә) Бір нәрсеге ренжігенде немесе қатты ұялғанда айтуға сөз таппады, қыстықты, мүдірді. Тілаузым тасқа. Тілім тимесін, пәледен аман болсын деген мағынада. Тілауыздан айырылды. Үндемей қалды, сөйлей алмады.