ТОЛҒАУ
1омоним зат есім. фоль к. 1. Халықтың ауызша поэзиясында кең таралған қоғамдық-саяси лириканың бір түрі, белгілі бір оқиғаға немесе біреуге арнап өлеңмен төгілтіп жазылған жыр. 2. Толқу; толқу сезімі. 3. Армантілек. 4. Пікір, ақыл, кеңес.
1омоним зат есім. фоль к. 1. Халықтың ауызша поэзиясында кең таралған қоғамдық-саяси лириканың бір түрі, белгілі бір оқиғаға немесе біреуге арнап өлеңмен төгілтіп жазылған жыр. 2. Толқу; толқу сезімі. 3. Армантілек. 4. Пікір, ақыл, кеңес.
2омоним Толға етістігінің қимыл атауы; ойласыпкеңесу, ақылдасу. Толғау салды. Қатты тебірентті, ойға салды; сезімін оятты. Толғау толғады. Жыр шертті. Толғау түсті. Ойға батты. Толғауы тоқсан қызыл тіл [ күй ]. Тілдің таңғажайып құдіреті, оралымдылығы, икемділігі.