СҰРЫҚ
зат есім. Сүйкімсіздеу, азыпжүдеген сыртқы келбет, ұсқын. Сұрқы жаман. Түрі үрейлі; жүзі адам көргісіз, келіссіз. Сұрқы қашты [ кетті ]. Өңі қашты, түсі бұзылды. Сұрқын алды. Сиқы кетті; жүзөңі бұзылды; құты қашты. Сұрқын қашырды. Өңін алды, ұсқынын кетірді, берекесін кетірді.