САБЫРЛЫҚ
зат есім. сөйлеу. Сабырлылық. Сабырлық кетті. Шыдамы таусылды, тағатсызданып, мазасызданды. Сабырлық қылды [ етті ]. Ұстамдылық танытты, өзін байсалды ұстады.
зат есім. сөйлеу. Сабырлылық. Сабырлық кетті. Шыдамы таусылды, тағатсызданып, мазасызданды. Сабырлық қылды [ етті ]. Ұстамдылық танытты, өзін байсалды ұстады.