МҰНДАР
1омоним [ ир. ﻤﺮﺪﺍﺮ ] сын есім. 1. Адамгершілік арынан жұрдай болған, оңбаған, қу, сұм. 2. Бейшара, мүсәпір, сорлы. Мұндар қу бас. экспрессивті. Халық мұңын ескермей, соқа бастың ғана қамын ойлаған қаныпезер. Мұндар таз. экспрессивті.жағымсыз. Антұрған, оңбаған.