ҚҰЙЫСҚАН
зат есім. этнографиялық. Ер-тоқым аттың мойнына кетпеу үшін тағылатын былғарыдан қайыспен астарлап қайып жасалатын ер-тұрман әбзелі. Құйысқанға қыстырылған боқтай [ боққа ұсап ]. Жөнсіз, ретсіз килікті деген мағынада. Құйысқанға қыстырылды. а) Өзіне қатысы жоқ іске, араласпайтын жерге араласты. ә) Қосақ арасында бос кетті, нақақ күйді. Құйысқан өрімі. Өрім өнерінің басты түрі (мұнымен бүкіл құйысқанды тұтас мәнерлеп өріп шығады). Құйысқан тістесті. Бірінің соңынан бірі қалмай келді, қалыспады. Құйысқаны берік. а) өзіне-өзі сенімді, тұрақты. ә) Құмалақ ашқанда балгерлердің мал-жан аман деген мағынада айтатын сөзі. Құйысқаны көтерілді. Сапарға аттанбақшы болды, жолға шығуға бекінді.