қияңқылық

ҚИЯҢҚЫЛЫҚ

зат есім. 1. Қисықтық, қыңырлық, мінезсіздік. 2. Басасаулық, сыңарезулік (мал). Қияңқылыққа басты. Қияңқы мінез көрсетті, қырсықты. Қияңқылық салды. Қырсықты, қыңырланды.