ҚИҚАЛАҢ
еліктеуіш сөз. 1. Қисық, қиқы-жиқы, бірқалыпты емес жүрісті, қимылды бейнелейтін сөз. 2. ауыспалы мағына. Қисалаң, бұлталаң. Қиқалаң қақтырды. Әрібері ебедейсіз теңселтті, қисалаңдатты. Қиқалаң салды. Қиқаң-қиқаң етті; бұлтарды, жалтарды, істегісі келмеді.