ҚАҚАЙ= етістік. 1. Бойын тіп-тік ұстау, қақию. 2. ауыспалы мағына. Өз дегенінен қайтпау, жөнге келмеу, көнбеу. Қақай бас. Қақиып қалған, өзінікінен басқаға көнбейтін адам.