ИНТЕРПОЛЯЦИЯ
[ латын тілі. interpоlаtіo ] зат есім. 1. лингвистикалық. Аударманың немесе көшірме жасаушының түпнұсқада жоқ сөздер мен сөйлемдерді мәтінге кіріктіруі. 2. матем. Функция ның аралық мәндерін берілген мәндердің қатары бойынша анықтау амалы (экстраноляцияға қарама-қарсы).