ЖИЕНДІК
сын есім. 1. Жиені болушылық. 2. э т н. Нағашыжиен қатынасындағы жиеннің ерке, батыл, сұрағанын ала алатын, нағашысымен қалжыңдаса, ойнай алатын құқығы. Жиендік етті. Нағашысынан сұрағанын алды. Жиендік жасады. Еркелік жасады, наздық істеді; қымқырды.