ЖЕЛІК
1омоним зат есім. 1. Елігушілік, еліктеушілік; желпініс. 2. ауыспалы мағына. Қызбалық, қызулық. Желігі басылмады. Екпіні, қызуы қайтпады; тасыған көңілі қайтпады. Желігін басты. Бетін қайырды, тоқтатты. Желік бітті. Желігуді шығарды, желік пайда болды. Желік қысты. Желігі ұстады, еліргісі келді. Желік үміт. поэтикалық. Алыпұшқан ой-арман.