ЖАҒЫМПАЗДЫҚ
зат есім. 1. Жағыну үшін істелетін қошеметшілдік, жарамсақтық, жағымпаз болушылық. 2. психологиялық. Адам мінезіндегі жағымсыз сипат, оның өзінен қызметі жоғары адамдарға жақсы көріну үшін шектен тыс қошемет көрсетушілік.
зат есім. 1. Жағыну үшін істелетін қошеметшілдік, жарамсақтық, жағымпаз болушылық. 2. психологиялық. Адам мінезіндегі жағымсыз сипат, оның өзінен қызметі жоғары адамдарға жақсы көріну үшін шектен тыс қошемет көрсетушілік.