ДӘРМЕН
[ ир. ] зат есім. 1. Күш-қуат, шама. 2. ауыспалы мағына. Көмек, демеу. Дәрмен болды. Күш-қуат, тірек болды. Дәрмен еттi. а) Қуат көрдi. ә) Көмектестi, жәрдемдестi. Дәрменi біттi. Күшқуаты таусылып, әлсіредi. Дәрмені жетпеді. Әлі, күші келмеді. Дәрменi жоқ. а). Күшқуаты жоқ, шамасы жоқ, мұршасы жоқ. ә). Шарасыз, амалсыз. Дәрменi кеттi. Әлсіредi, күшқуаты кеттi. Дәрменi құрыды [ біттi, болмады ]. Шаршады, қажыды, титықтады. Дәрменінен айырылды. Күшқуатын жоғалт ты.