БҰДЫРМАҚ1омоним сын есім. 1. Бұдыр-бұдыр; тегіс емес. // Жер бетіндегi кедірбұдыр, онша үлкен емес ой-шұңқыр.
БҰДЫРМАҚ2омоним зат есім. Терінің сыртындағы томпайған жер, түйін. Бұдырмақ қайың. Қайыңның бір түрi.