БӘДІК
1омоним зат есім. 1. Малға, адамға жұғатын, iндет, айналма ауру. 2. фольклор. Ауру адамды, малды емдеу мақсатында он бір буынды қара өлең үлгісімен айтылған тұрмыс-салт жырларының бір түрi. 3. ауыспалы мағына. Мылжың, мәнсіз, көп сөйлейтін адам. // Мылжың, мәнсіз, бос. Бәдік айтты. Бәдік жырын айтты. Бәдік айтыс. фольклор. Сиқырлау, арбау нанымынан пайда болған айтыс. Бәдік болған танадай. Есеңгіреген, делсал болғандай. Бәдік өлең. әдеб. Індетті, ауруды өлең арқылы қуып, көшіріп тастауға болады деген мифтік сенімнен туған өлең.