АҢҚЫ
= етістік. 1. Хош иістің төңірекке, маңайға жайылуы, таралуы. 2. Жағымсыз иістің айналаны алып кетуi, сасу. 3. ауыспалы мағына. Дауыстың, үннің саңқылдап анық, ашық шығуы. 4. Анық, айқын байқалу. 5. Екпінмен, бар пәрменмен жүру, қозғалу. 6. Желдің гуілдеп қатты соғуы, аңқылдап тұруы.