АЛАБҰРТ
= етістік. 1. Ішкi толқудан немесе ау рудан, ыстығы көтерілуден адам өңінің қызаруы, бал-бұл жануы. 2. Адамның iштей толқуы, жан сезімінің алыпұшуы, орнықпауы. 3. ауыспалы мағына. Табиғат құбылысының немесе заттың түрленуi, құбылуы, құлпыруы.