ШОҚАЛАҚ
сын есім. Кедір-бұдыр, тегіс емес, ойлы-қырлы (жер). // кедір-бұдырлы, ойлы-қырлы жер. Шоқалақ қақты. Шоқырақ-шоқырақ етіп желді, секеңдеп жүрді.
сын есім. Кедір-бұдыр, тегіс емес, ойлы-қырлы (жер). // кедір-бұдырлы, ойлы-қырлы жер. Шоқалақ қақты. Шоқырақ-шоқырақ етіп желді, секеңдеп жүрді.