ШИЕЛЕНІС
зат есім. 1. Ерегіс, тартыс, талас. 2. әдеб. Сюжеттегі тартыстың кезеңі, оқиғаның алғаш шиеленісе бастаған тұсы.
зат есім. 1. Ерегіс, тартыс, талас. 2. әдеб. Сюжеттегі тартыстың кезеңі, оқиғаның алғаш шиеленісе бастаған тұсы.
= етістік. 1. Бірбірімен шиеленіп байлану. 2. ауыспалы мағына. Шатысу, күрделене түсу. 3. ауыспалы мағына. Егесу, қақтығысу, шекісу. 4. әдеб. оқиғаның, сюжеттің шиеленісуі.