ШАБЫТ
зат есім. Адамның көңілкүйінің ерекше ықыласты, әсерлі сәті. Шабыт берді. Қуат берді, жігерлендірді, демеді. Шабыт буды. Шабыт кернедi, бір iске зауқы соқты. Шабыт келді. Қанаттанды, бір істі орындауға ерекше ықыласы оянды, шығармашылығы оянды. Шабыт көседі. Шабыт шақырды, шабыттанды. Шабытқа қозғау салды. Бір істі орындауға итермеледі, шығармашылығын оятты. Шабытқа мінді. Шабыттанды, жігерленді.