СЕЛТЕҢзат есім. 1. Ұшыпқонып секектеген бос жүріс. 2. Еріккен, бос жүрген, сенделген адам. Селтең етті. Шошаң етті, селтиді. Селтең қақты. а) Елпең қақты, елпілдеді. ә) Жарамсақтанды, жағымпазданды.