ПАРША-ПАРША
[ ир. ] сын есім. Быт-шыт, бөлшек-бөлшек, тілім-тілім, жырым-жырым. Парша-парша болды. Бытшыты шықты, бөлшек-бөлшек, жырым-жырым, тілім-тілім болды. Парша-парша етті [ қылды ]. Бытшытын шығарды, талқандады. Паршапаршасы шықты. Быт-шыт болды, парапарасы шықты.