МЕНМЕНДІК
зат есім. 1. Менмен болушылық; тәкаппарлық, өркөкіректік. 2. психол. Өзімшілдік өзін басқалардан жоғары қою сияқты, адам бойындағы жағымсыз мінез. Менмендікпен қарады. Көкірегін керді, менсінбеді. Менмендіктен [ менмендік ауыруынан ] емделді. Өзімшілдігінен айныды, менсінбеуін қойды.