ҚУЫҚ
зат есім. 1. анатомиялық. Жануарлар мен адамның несеп (зәр) жиналатын ішкі мүшесі. 2. ауыспалы мағына. Қабы жұқа, іші торсиған (желге толған) зат есім. Қуығы тұтылды. Зәрі жүрмей қалды. Қуық байлану. Қуыққа жиналған несептің бөлініп, сыртқа шыға алмау кеселі. Қуық бас. Басы үрген қуықтай, торсиған. Қуық босатты. Зәр шығарды, кіші дәретін алды. Қуық майы кету. Ауру түрі.