ҚОЙЫН-ҚОНЫШ
зат есім. 1. Үстіге киген киімнің іші, қойын. 2. ауыспалы мағына. Қойнауы, іші (таудың, жердің т.б.). Қойнықонышына кірді. а) Желдің, қарлы боранның соғып, киген киімнің ішін кеулеуі. ә) Жалпақтап, астыүстіне түсті, жағымпазданды. Қойынқонышына қол жүгіртті. Өне бойын қолымен тінтті. Қойнықонышына тықты. Барлық қалтақұлтасын лық толтырды. Қойынқонышы толды. Әбден толды, өте көп.