Толковый словарь казахского языка: ӘМІР

| ӘМІР 1#омоним [ #араб тілі. ] #зат есім. 1. Бұйрық, жарлық, үкім. 2. #тарихи. Шығыс елдеріндегi әскербасылық атақ. 3. #тарихи. Байырғы түркi халықтарында мыңдық, он мыңдық (түмен) әскердi басқарып, кейіннен елбасылықты да ұстаған билеушi топтың атағы. 4. #ауыспалы мағына. Билеушi, билік иесi. Әмір бердi [ еттi, қылды ]. а ) Бұйырды, өктем сөйледi, билік жасады. ә ) Басқарды, жарлық еттi, билігін жүргіздi. Әмір құлы. Берілген әмірдi орындаушы. Әмір мағруф. ескi кіт. Ғылым-білім иесi. Әмірi жеттi. Құдіретi келдi, күшi жеттi. Әмірi жүрмейдi. Күшi келмейдi, билігi өтпейдi. Әмірінде болды. Қарауында, иелігінде болды. Әмірін екi етпедi. Айтқанын бұлжытпай орындады. Әмірін жүргіздi. а ) Дегеніне көндірдi, билік құрып, үстемдік жасады. ә ) Сөзін тыңдатты, бағындырды. Әмірін өткіздi. Тiлін алдырды.
| ӘМІР 2#омоним #зат есім. жергілікті сөз. Дамыл, тыным, тыныштық.

© 2021. Wonder Words
Институт интеллектуальных технологий