Толковый словарь

Толковый словарь казахского языка: Ұрынт>

ҰРЫН = #етістік. 1. Бір нәрсеге қақтығу, тиісу, соқтығу. 2. #ауыспалы мағына. Бір пәлеге, жаманшылыққа душар болу, кездесу, кезігу. 3. #ауыспалы мағына. Ебін, оңтайын #табусөз. Ұрынарға [ ұрынуға ] қара таппады. Кімге соқтығарын білмеді, біреуге тиісуге ілік іздеді. Ұрынып қалды. Сәтсіздікке жолықты, қапыда қалды.
ҰРЫН ұрын жіберді. #этнографиялық. Айттырған қыздың аулына күйеу жігітті сыйсияпатпен жасырын аттандырды. Ұрын жіберу. #этнографиялық. Күйеуді айттырған қызға тойдан бұрын жеңгелеріне сыйлықтарын алып, қыздың аулына жасырын жөнелттіру салты. Ұрын келді [ барды ]. #этнографиялық. Айттырған қыздың аулына жеңгелеріне сыйсияпат алып, жасырын келді. Ұрын келу. #этнографиялық. Қалыңмалының біразын өткізгеннен кейін күйеудің жөнжоралғысымен, сыйлықтарымен қыз аулына бірінші рет келуі.
ҰРЫНҒЫШ #сын есім. Ұрыншақ, тез бейімделгіш.
ҰРЫНДА = #етістік. Ұрын бару.
ҰРЫНДЫ ұрынды жер. Ыңғайлы жер, қолайлы сағат.
ҰРЫНДЫР = #етістік. Душар ету, кезіктіру.
ҰРЫНДЫРУ деген ҰРЫНДЫРЫЛ = #етістік. Душар еткізу.
ҰРЫНКЕЗЕК #сын есім. жергілікті сөз. Немқұрайды.
ҰРЫНТ = #етістік. 1. Душар ету, кезіктіру. 2. Терлету, шаршату.
ҰРЫНТУ деген ҰРЫНУ деген ҰРЫНУШЫЛЫҚ #зат есім. Кезігушілік, ұшыраушылдық.
ҰРЫНШАҚ #сын есім. 1. Орынсыз біреуге тиісе беретін, соқтыға бергіш. 2. Жаңғалақ, тұзы жеңіл. // Жаңғалақ, соқтыққыш кісі. 3. Асау, алаңғасар, шәлкес (ат). Ұрыншақ ат. Қызба, соқтыққыш ат.
ҰРЫНШАҚТАУ #сын есім. Жаңғалақтау, алаңғасарлау.
ҰРЫНШАҚТЫҚ #зат есім. Жаңғалақтық, алаңғасарлық.
ҰРЫНЫС = #етістік. Қақтығысу, соқтығысу.