Толковый словарь

Толковый словарь казахского языка: ҚЫРЫН

| ҚЫРЫН #сын есім. 1. Оң не сол бүйірі алға қараған; басқа жақ. 2. #ауыспалы мағына. Теріс, қисық, қыңыр. Қырын алдырмады. Сыр бермедi, шыдады, төздi. Қырын жүрді. Бөлектенді, жуымады. Қырын келді. Жайсыз тиді, қолайсыз болды; қырсықты, қыңырайды. Қырын қарады. Теріс қарады, жақтырмады. Қырын шауып, қиғаш қашты. Орынсыз, лайықсыз қылық көрсетті, ұнамсыз іс қылды.
| ҚЫРЫН = #етістік. Сақалмұртын ұстарамен алу.

Омонимы и однокоренные слова

ҚЫРЫНДАП-ҚЫРЫНДАП, ҚЫРЫНДА, ҚЫРЫНДАҢҚЫРА, ҚЫРЫНДАС, ҚЫРЫНДАТ, ҚЫРЫНДАУ, ҚЫРЫНДАУ, ҚЫРЫНДАУШЫ, ҚЫРЫНДЫ, ҚЫРЫНҚАБАҚ, ҚЫРЫНУ, ҚЫРЫНУШЫ, ҚЫРЫНШЫЛ