Толковый словарь казахского языка: ҚЫЛАУ

| ҚЫЛАУ 1#омоним #зат есім. 1. Сілбілеп, ұшқындап түсетін жұқалаң ұлпа қар. 2. т е рм. Ауадағы су буынан немесе салқын тұман тамшыларынан түрлі заттар бетіне, ағаш бұтақтарына қататын мұз қабығы. 3. #ауыспалы мағына. Қылау бұзау. Тiлінің үстi әр жерінен қызара бөртіп, iшi өтіп, жүдей бастаған бұзау. Шаш пен сақалмұртқа түсе бастаған ақ. Қылау шалды [ түсті ]. Шашқа, сақалмұртқа ақ түсе бастады.
| ҚЫЛАУ 2#омоним #зат есім. 1. Басқа нәрсе, көлденең #зат есім. 2. #ауыспалы мағына. Бөтен, бөгде, жат ой. Қылау салмады. Нұқсан келтірмеді, дақ түсірмеді. Қылау түспеді [ түскен емес ]. Дақ түспеді, нұқсан келмеді. Қылау түсті. Көңілге кірбің араласты. Қылау түсірмеді [ жұқтырмады, жуытпады, тигізбеді ]. Дақ түсірмеді, кір келтірмеді. Қылауына қыл жуытпады. Астыүстіне түсіп күтті, ешкімге тигізбей баптады.
| ҚЫЛАУ 3#омоним #зат есім. 1. Кескіш бұйымның қайралған жүзінен толық түспей қалған іртік-іртік бүршік. 2. Кішкене жылтыр тас, қабыршақ тас. Қылауы түспеген. а) Судай жаңа, жап-жаңа. ә) Әлі жаңа, көп уақыт өтпеген.
| ҚЫЛАУ 4#омоним #зат есім. в #етістік. Көбіне мал төлдері және терісі бағалы аңдарда кездесетін жұқпалы ауру; қоздырғышы Еntero-vасterіасeоe тұқымдасына жататын сальмонелл таяқшасы.

© 2021. Wonder Words
Институт интеллектуальных технологий