Толковый словарь

Толковый словарь казахского языка: ЖЕЛЕУ

| ЖЕЛЕУ #зат есім. Сылтау, дәлел, себеп. Желеу [ көңіліне, жанына желеу ] болды. а) Сылтау, дәлел болды. ә) Сүйеу болды, демеу болды, таяныш болды. Желеу етті [ қылды ]. Сылтауратты, себеп қылды. Желеу [ көңіліне желеу ] көрді. Демеу көрді, сүйеу етті.

Омонимы и однокоренные слова

ЖЕБЕП-ЖЕЛЕУ, ЖЕЛЕУКЕ, ЖЕЛЕУЛЕ, ЖЕЛЕУЛЕТ, ЖЕЛЕУЛЕТУ, ЖЕЛЕУЛЕУ, ЖЕЛЕУЛІ, ЖЕЛЕУРЕТ, ЖЕЛЕУРЕТУ, ЖЕЛЕУСІЗ, ЖЕЛЕУШІ, ЖЕЛЕУШІДЕЙ, ЖЕЛЕУІШ, ЖЕЛСІЗ-ЖЕЛЕУСІЗ