Толковый словарь казахского языка: Қарғыт>
ҚАРҒЫП-ҚАРҒЫП #үстеу. Қайта-қайта қарғып, секіріп.
ҚАРҒЫ #зат есім. 1. #этнографиялық. Иттің мойнына тағатын былғарыдан, металдан не киізден жасалған жабдық; қарғыбау. 2. #көнерген сөз. Ертеде лауазымды кісілердің мойнына тағатын медальон тәрізді алқасы; лауазым белгісі.
ҚАРҒЫ = #етістік. 1. Секіру, ырғу. 2. #ауыспалы мағына. Өмірден керегін қарбытып алу, қызметтен жоғарылау. Қарғып тұрды. Тез, шапшаң, ұшып тұрды, ыршып тұрды.
ҚАРҒЫБАУ #зат есім. 1. #этнографиялық. Иттің мойнына тағатын былғарыдан, металдан не киізден жасалған жабдық. 2. #көнерген сөз. Қарғы (би, болыстар тағатын қызмет дәрежесін көрсететін алқа, белгі). 3. #этнографиялық. Құдаласқан адамның қалыңмалдың сыртында беретін ырымы.
ҚАРҒЫЛА 1#омоним = #етістік. 1. Қарғы тағу, қарғы байлау. 2. #ауыспалы мағына. Тыйым салу, рұқсат етпеу.
ҚАРҒЫЛА 2#омоним = #етістік. Қайта-қайта қарғу, секіре беру.
ҚАРҒЫЛАН = #етістік. Қарғы тағылу.
ҚАРҒЫЛАНУ деген ҚАРҒЫЛАТ = #етістік. Қарғыту, секірте беру.
ҚАРҒЫЛАТУ деген ҚАРҒЫЛАУ деген ҚАРҒЫЛЫ #сын есім. 1. Қарғысы бар, қарғы байланған. 2. #ауыспалы мағына. #экспрессивті.#мысқыл. Туралықтан тайған, күші басым жоғарыдағы біреудің айдауымен, дегенімен жүретін (қызмет иесі).
ҚАРҒЫМПАЗ #сын есім. Қарғуға бейім, қарғығыш.
ҚАРҒЫН #зат есім. Сайсайдан, жылғадан аққан құмтасы аралас жауын суы; тасқын.
ҚАРҒЫС #зат есім. 1. Зәбір-жапа шегіп, қорлық көрген, азап көрген адамның жәбірлеушісіне ашынып айтатын; жек көрген адамға айтылатын жаман тілек, балағат сөз, лағнет, нәлет. //Қарғысқа қалушылық, наласы тиюшілік. 2. #ауыспалы мағына. Теріс пиғыл, кері көзқарас. Қарғыс айтты. Нағылет айтты. Қарғыс алды. Біреуден нағылет алды, наласына қалды. Қарғыс арқалады. Қарғысқа шалдықты, қарғалды, қарғыстан басқа ештеңе естімеді. Қарғыс атқан. Антұрған, оңбаған. Қарғыс атсын [ атқыр ]! қарғыс. Айтылған қарғыс дөп келсін, қарғыс ұрсын деген мағынадағы шарасыздықтың ең соңғы шегінде айтылған сөз. Қарғыс дарыды. Жамандыққа ұшырады. Қарғыс естіді. Көптің көңілінен шықпады, көптің наласына қалды. Қарғыс жібермеді. Жолы болмады, оңбады. Қарғысқа ұшырады. Қарғысқа қалды, нәлет естіді, Біреудің наласына қалды. Қарғысы қара басына көрінсін! қарғыс. Тілеген жамандығы өзіне келсін деген мағынада. Қарғысы қара тасқа! қарғыс. Қара тілегі далаға кетсін деген мағынада. Қарғысы тиді [ атты ]. Біреудің нағылеті тиді, жаман тілегіне ұшырады.
ҚАРҒЫСТА = #етістік. Қарғыс айту, жаманшылық тілеу, нағылет айту.
ҚАРҒЫСТАУ деген ҚАРҒЫСШЫЛ #сын есім. Қарғысты көп айтатын, қарғыс айтуға бейім.
ҚАРҒЫТ = #етістік. 1. Секірту, ырғыту. 2. Көзді ашыпжұмғанша тез жету.
ҚАРҒЫТУ деген ОРҒЫП-ҚАРҒЫП #үстеу. Қатты секіріп, бір қарғып, бір секіріп.
ОРҒЫТЫП-ҚАРҒЫТ = #етістік. Бірде орғытып, бірде қарғыту, әрліберлі шаптыру.
ОРҒЫТЫП-ҚАРҒЫТУ деген
ҚАРҒЫ #зат есім. 1. #этнографиялық. Иттің мойнына тағатын былғарыдан, металдан не киізден жасалған жабдық; қарғыбау. 2. #көнерген сөз. Ертеде лауазымды кісілердің мойнына тағатын медальон тәрізді алқасы; лауазым белгісі.
ҚАРҒЫ = #етістік. 1. Секіру, ырғу. 2. #ауыспалы мағына. Өмірден керегін қарбытып алу, қызметтен жоғарылау. Қарғып тұрды. Тез, шапшаң, ұшып тұрды, ыршып тұрды.
ҚАРҒЫБАУ #зат есім. 1. #этнографиялық. Иттің мойнына тағатын былғарыдан, металдан не киізден жасалған жабдық. 2. #көнерген сөз. Қарғы (би, болыстар тағатын қызмет дәрежесін көрсететін алқа, белгі). 3. #этнографиялық. Құдаласқан адамның қалыңмалдың сыртында беретін ырымы.
ҚАРҒЫЛА 1#омоним = #етістік. 1. Қарғы тағу, қарғы байлау. 2. #ауыспалы мағына. Тыйым салу, рұқсат етпеу.
ҚАРҒЫЛА 2#омоним = #етістік. Қайта-қайта қарғу, секіре беру.
ҚАРҒЫЛАН = #етістік. Қарғы тағылу.
ҚАРҒЫЛАНУ деген ҚАРҒЫЛАТ = #етістік. Қарғыту, секірте беру.
ҚАРҒЫЛАТУ деген ҚАРҒЫЛАУ деген ҚАРҒЫЛЫ #сын есім. 1. Қарғысы бар, қарғы байланған. 2. #ауыспалы мағына. #экспрессивті.#мысқыл. Туралықтан тайған, күші басым жоғарыдағы біреудің айдауымен, дегенімен жүретін (қызмет иесі).
ҚАРҒЫМПАЗ #сын есім. Қарғуға бейім, қарғығыш.
ҚАРҒЫН #зат есім. Сайсайдан, жылғадан аққан құмтасы аралас жауын суы; тасқын.
ҚАРҒЫС #зат есім. 1. Зәбір-жапа шегіп, қорлық көрген, азап көрген адамның жәбірлеушісіне ашынып айтатын; жек көрген адамға айтылатын жаман тілек, балағат сөз, лағнет, нәлет. //Қарғысқа қалушылық, наласы тиюшілік. 2. #ауыспалы мағына. Теріс пиғыл, кері көзқарас. Қарғыс айтты. Нағылет айтты. Қарғыс алды. Біреуден нағылет алды, наласына қалды. Қарғыс арқалады. Қарғысқа шалдықты, қарғалды, қарғыстан басқа ештеңе естімеді. Қарғыс атқан. Антұрған, оңбаған. Қарғыс атсын [ атқыр ]! қарғыс. Айтылған қарғыс дөп келсін, қарғыс ұрсын деген мағынадағы шарасыздықтың ең соңғы шегінде айтылған сөз. Қарғыс дарыды. Жамандыққа ұшырады. Қарғыс естіді. Көптің көңілінен шықпады, көптің наласына қалды. Қарғыс жібермеді. Жолы болмады, оңбады. Қарғысқа ұшырады. Қарғысқа қалды, нәлет естіді, Біреудің наласына қалды. Қарғысы қара басына көрінсін! қарғыс. Тілеген жамандығы өзіне келсін деген мағынада. Қарғысы қара тасқа! қарғыс. Қара тілегі далаға кетсін деген мағынада. Қарғысы тиді [ атты ]. Біреудің нағылеті тиді, жаман тілегіне ұшырады.
ҚАРҒЫСТА = #етістік. Қарғыс айту, жаманшылық тілеу, нағылет айту.
ҚАРҒЫСТАУ деген ҚАРҒЫСШЫЛ #сын есім. Қарғысты көп айтатын, қарғыс айтуға бейім.
ҚАРҒЫТ = #етістік. 1. Секірту, ырғыту. 2. Көзді ашыпжұмғанша тез жету.
ҚАРҒЫТУ деген ОРҒЫП-ҚАРҒЫП #үстеу. Қатты секіріп, бір қарғып, бір секіріп.
ОРҒЫТЫП-ҚАРҒЫТ = #етістік. Бірде орғытып, бірде қарғыту, әрліберлі шаптыру.
ОРҒЫТЫП-ҚАРҒЫТУ деген
© 2021. Wonder Words
Институт интеллектуальных технологий