Толковый словарь казахского языка: Қарғал>
ҚАРҒА 1#омоним #зат есім. 1. Тамақ талғамай, көбіне өлексемен күнелтетін түсі қара, еті арам құс. 2. #ауыспалы мағына. #экспрессивті. Бала, перзент, бауыр еті. Қарға бойлы. Кiшкентай, бойы аласа, тапал. Қарға [ қатын ] бұтты қараазбен [ қара кемпір ]. #мифологиялық. көнерген сөз. Дене тұрқының үстіңгi жағы мен астыңғы жағы екi түрлi кейіпте болатын жамандықтың, қара күштің иесi ретіндегi мифологиялық кейіпкер. Қарға саусақ. Әбден кір болған, күс саусақ. Қарға сүйек. <лат. оs cоrасоіdeum> #биологиялық. а) Құстардың иық белдеуіндегі ең ірі сүйек. ә) Құрлықта тіршілік ететін омыртқалы жануарлардың иық белдеуін құрауға қатысатын элемент. Қарға тамырлы. ілікшатысы мол, өте жақын. Қарға тамырлы ел [ қазақ ]. Бірбірімен ілікшатысы, тамыртанысы көп жұрт. Қарға тұқымдасы. #зоологиялық. <лат. cоrvіdаe> Дене бітімі тығыз, басы үлкен торғайлар отрядының ішіндегі ең ірі құс. Қарға тұмсық. Ұшы үшкір, үсті дөңес, шығыңқы, сүйкімсіз тұмсық. Қарға тұяқ. Қатыпсемген, ұсқынсыз; қытымыр (адам). Қарға тырнақ. #этнографиялық.#қолөнер. Қарғаның тырнағына ұқсаған ою түрі.
ҚАРҒА 2#омоним #зат есім. Ойын картасының қара түсті жүрекше салынған түсі.
ҚАРҒА 3#омоним = #етістік. Біреуге жамандық тілеу, қарғыс жаудыру, нәлет айту.
ҚАРҒААДЫМ қарғаадым жер. #этнографиялық. Өте жақын қашықтықты білдіретін халықтық өлшем. Қарғаадым жер бастырмады. Аттатпады, жүргізбедi, тыпыр еткізбедi. Қарғаадым жер мұң болды. Қарыс жер жүру қиынға соқты, күш-қуат кетті.
ҚАРҒАДАЙ #сын есім. 1. Қарға сияқты, қарға тәрізді. 2. #ауыспалы мағына. Кіпкішкентай, жас. Қарғадай бала. #экспрессивті. Кәмелетке толмаған жасөспірім. Қарғадай шулады. У-шу болды. Қарғадай шуылдады. Бірбіріне дес бермей, у-шу қылды.
ҚАРҒАДАЙЫНАН #үстеу. Кішкентай кезінен бастап, жастайынан.
ҚАРҒАКӨЗ #зат есім. #өсімдік. <лат. pаrіs> Ылғалды жерлерде өсетін, қара домалақ жемістері бар өсімдік.
ҚАРҒА-ҚҰЗҒЫН #зат есім. Қарға және құзғын, екеуі де.
ҚАРҒАЛ = #етістік. Қарғыс айтылу (есімше формасында келіп, қарғыс атқан, қарғалыпсіленіп, лағнет айтылған өмір, заман деген мағынаны білдіреді).
ҚАРҒАЛУ деген ҚАРҒАЛЫҚ #сын есім. 1. Қарғаға тән, қарғаға қатысты. 2. #ауыспалы мағына. Боқтыққа, өлексеге үйір болушылық. 3. #ауыспалы мағына. Жаман нәрсеге, кәкіршүкірге үйірсектік.
ҚАРҒАМ #зат есім. #экспрессивті. «Қарағым, қалқам» деген мағынадағы баланы, өзінен кішіні еркелетіп, жақсы көру нышанымен айтатын қаратпа атауыш.
ҚАРҒАМПАЗ #сын есім. Қарғысты көп айтатын, қарғыс айтуға бейім.
ҚАРҒАН = #етістік. Ашуызадан, шарасыздықтан, күйініштен қарғыс айту, лағнет жаудыру.
ҚАРҒАНУ деген ҚАРҒАП-СІЛЕ = #етістік. Қарғау, сілеу, лағнет айту, қарғыс жаудыру.
ҚАРҒАП-СІЛЕУ деген ҚАРҒАТ = #етістік. Қарғапсілету, лағнет айтқызу.
ҚАРҒАТАБАН #зат есім. #өсімдік. Басындағы бүрі қарғаның табанына ұқсас бұжыр-бұжыр өсімдік.
ҚАРҒАТАЙ #зат есім. #экспрессивті. Бала, сүйікті, перзент, қарашық деген мағынадағы атауыш.
ҚАРҒАТОЙ #зат есім. #этнографиялық. Ұзақ, қарғалар ұшып келгенде, көктемде жасалатын қуаныштой.
ҚАРҒАТУ деген ҚАРҒАТҰМСЫҚ #зат есім. #зоологиялық. Дене тұрқы 1012 мм, құмға көмілмейтін мөлдір денелі дернәсіл.
ҚАРҒАТҰЯҚ #зат есім. #өсімдік. <лат. fаlсаrіa sіоіdes> Биіктігі жарты метрден асатын, шатыргүлділер тобына жататын көпжылдық өсімдік.
ҚАРҒАУ деген ҚАРҒАШ #зат есім. #экспрессивті. «Қарғатай, сәулетай» деген мағынада айтылатын қаратпа атауыш.
ҚАРҒАША 1#омоним #зат есім. 1. Бір нәрсені біріктіріп ұстап тұратын екі басы иілген темір. 2. Шытынап кеткен, сынған ыдысқа салынатын құрсау.
ҚАРҒАША 2#омоним #зат есім. Өртті тоқтату үшін өрт келе жатқан жақтың шөбін жіңішкелеп өртегенде қалдырылатын ашық жер.
ҚАРҒАША 3#омоним #үстеу. 1. Қарға тәрізді, қарғаға ұқсап. 2. #ауыспалы мағына. Қаптап, үймелеп. Қарғаша шуылдады. Улапшулады, у-шу қылды.
ҚАРҒАШАЛА = #етістік. Қарғаша салу.
ҚАРҒАШАЛАУ деген
ҚАРҒА 2#омоним #зат есім. Ойын картасының қара түсті жүрекше салынған түсі.
ҚАРҒА 3#омоним = #етістік. Біреуге жамандық тілеу, қарғыс жаудыру, нәлет айту.
ҚАРҒААДЫМ қарғаадым жер. #этнографиялық. Өте жақын қашықтықты білдіретін халықтық өлшем. Қарғаадым жер бастырмады. Аттатпады, жүргізбедi, тыпыр еткізбедi. Қарғаадым жер мұң болды. Қарыс жер жүру қиынға соқты, күш-қуат кетті.
ҚАРҒАДАЙ #сын есім. 1. Қарға сияқты, қарға тәрізді. 2. #ауыспалы мағына. Кіпкішкентай, жас. Қарғадай бала. #экспрессивті. Кәмелетке толмаған жасөспірім. Қарғадай шулады. У-шу болды. Қарғадай шуылдады. Бірбіріне дес бермей, у-шу қылды.
ҚАРҒАДАЙЫНАН #үстеу. Кішкентай кезінен бастап, жастайынан.
ҚАРҒАКӨЗ #зат есім. #өсімдік. <лат. pаrіs> Ылғалды жерлерде өсетін, қара домалақ жемістері бар өсімдік.
ҚАРҒА-ҚҰЗҒЫН #зат есім. Қарға және құзғын, екеуі де.
ҚАРҒАЛ = #етістік. Қарғыс айтылу (есімше формасында келіп, қарғыс атқан, қарғалыпсіленіп, лағнет айтылған өмір, заман деген мағынаны білдіреді).
ҚАРҒАЛУ деген ҚАРҒАЛЫҚ #сын есім. 1. Қарғаға тән, қарғаға қатысты. 2. #ауыспалы мағына. Боқтыққа, өлексеге үйір болушылық. 3. #ауыспалы мағына. Жаман нәрсеге, кәкіршүкірге үйірсектік.
ҚАРҒАМ #зат есім. #экспрессивті. «Қарағым, қалқам» деген мағынадағы баланы, өзінен кішіні еркелетіп, жақсы көру нышанымен айтатын қаратпа атауыш.
ҚАРҒАМПАЗ #сын есім. Қарғысты көп айтатын, қарғыс айтуға бейім.
ҚАРҒАН = #етістік. Ашуызадан, шарасыздықтан, күйініштен қарғыс айту, лағнет жаудыру.
ҚАРҒАНУ деген ҚАРҒАП-СІЛЕ = #етістік. Қарғау, сілеу, лағнет айту, қарғыс жаудыру.
ҚАРҒАП-СІЛЕУ деген ҚАРҒАТ = #етістік. Қарғапсілету, лағнет айтқызу.
ҚАРҒАТАБАН #зат есім. #өсімдік. Басындағы бүрі қарғаның табанына ұқсас бұжыр-бұжыр өсімдік.
ҚАРҒАТАЙ #зат есім. #экспрессивті. Бала, сүйікті, перзент, қарашық деген мағынадағы атауыш.
ҚАРҒАТОЙ #зат есім. #этнографиялық. Ұзақ, қарғалар ұшып келгенде, көктемде жасалатын қуаныштой.
ҚАРҒАТУ деген ҚАРҒАТҰМСЫҚ #зат есім. #зоологиялық. Дене тұрқы 1012 мм, құмға көмілмейтін мөлдір денелі дернәсіл.
ҚАРҒАТҰЯҚ #зат есім. #өсімдік. <лат. fаlсаrіa sіоіdes> Биіктігі жарты метрден асатын, шатыргүлділер тобына жататын көпжылдық өсімдік.
ҚАРҒАУ деген ҚАРҒАШ #зат есім. #экспрессивті. «Қарғатай, сәулетай» деген мағынада айтылатын қаратпа атауыш.
ҚАРҒАША 1#омоним #зат есім. 1. Бір нәрсені біріктіріп ұстап тұратын екі басы иілген темір. 2. Шытынап кеткен, сынған ыдысқа салынатын құрсау.
ҚАРҒАША 2#омоним #зат есім. Өртті тоқтату үшін өрт келе жатқан жақтың шөбін жіңішкелеп өртегенде қалдырылатын ашық жер.
ҚАРҒАША 3#омоним #үстеу. 1. Қарға тәрізді, қарғаға ұқсап. 2. #ауыспалы мағына. Қаптап, үймелеп. Қарғаша шуылдады. Улапшулады, у-шу қылды.
ҚАРҒАШАЛА = #етістік. Қарғаша салу.
ҚАРҒАШАЛАУ деген
© 2021. Wonder Words
Институт интеллектуальных технологий