Толковый словарь казахского языка: ҚАРҒЫС
| ҚАРҒЫС #зат есім. 1. Зәбір-жапа шегіп, қорлық көрген, азап көрген адамның жәбірлеушісіне ашынып айтатын; жек көрген адамға айтылатын жаман тілек, балағат сөз, лағнет, нәлет. //Қарғысқа қалушылық, наласы тиюшілік. 2. #ауыспалы мағына. Теріс пиғыл, кері көзқарас. Қарғыс айтты. Нағылет айтты. Қарғыс алды. Біреуден нағылет алды, наласына қалды. Қарғыс арқалады. Қарғысқа шалдықты, қарғалды, қарғыстан басқа ештеңе естімеді. Қарғыс атқан. Антұрған, оңбаған. Қарғыс атсын [ атқыр ]! қарғыс. Айтылған қарғыс дөп келсін, қарғыс ұрсын деген мағынадағы шарасыздықтың ең соңғы шегінде айтылған сөз. Қарғыс дарыды. Жамандыққа ұшырады. Қарғыс естіді. Көптің көңілінен шықпады, көптің наласына қалды. Қарғыс жібермеді. Жолы болмады, оңбады. Қарғысқа ұшырады. Қарғысқа қалды, нәлет естіді, Біреудің наласына қалды. Қарғысы қара басына көрінсін! қарғыс. Тілеген жамандығы өзіне келсін деген мағынада. Қарғысы қара тасқа! қарғыс. Қара тілегі далаға кетсін деген мағынада. Қарғысы тиді [ атты ]. Біреудің нағылеті тиді, жаман тілегіне ұшырады.
© 2021. Wonder Words
Институт интеллектуальных технологий