Толковый словарь

Толковый словарь казахского языка: Жырғат>

ЖЫРҒА #зат есім. #көнерген сөз. #этнографиялық. 1. Асыл тас, моншақ тізіп тіккен, көп салпыншақты бас киім. 2. Сәукеленің, бергектің, кейде сырғаның төгілме моншақтары, сәнді салпыншағы, шұбыртпасы.
ЖЫРҒА = #етістік. Қарық болып кенелу, жетісу. Жырға бөледi. Әнжырға қосты, жырлады.
ЖЫРҒАЛ #зат есім. жергілікті сөз. Қызық, рахат. Жырғалға батты. #жергілікті сөз. Қызыққа батты, молшылыққа кенелдi, рақаттанды, жетісіп қалды.
ЖЫРҒАЛ = #етістік. 1. Аспай-саспай, керіліп-созылу. 2. Қарық болу, кенелу.
ЖЫРҒАЛАҢ #зат есім. жергілікті сөз. Мереке-мейрам, той-думан.
ЖЫРҒАЛТ = #етістік. Қарық қылу, кенелту.
ЖЫРҒАЛТУ деген ЖЫРҒАЛУ деген ЖЫРҒАТ = #етістік. Қарық қылу, кенелту.
ЖЫРҒАТУ деген ЖЫРҒАУ 1#омоним #зат есім. жергілікті сөз. Ләззат, игілік.
ЖЫРҒАУ 2#омоним деген ЖЫРҒАУЛЫ #сын есім. Қарық болған, жетіскен.
ЫРҒАЛТЫП-ЖЫРҒАЛТЫП #үстеу. Үлде мен бүлдеге орап.
ЫРҒАЛЫП-ЖЫРҒАЛ = #етістік. Жайбасарлық қылу, асыпсаспау; жайбарақат жүру.
ЫРҒАЛЫП-ЖЫРҒАЛУ деген ЫРҒАЛЫП-ЖЫРҒАЛЫП #үстеу. Аспай-саспай, жайлап, баптап.
ЫРҒАП-ЖЫРҒАП #үстеу. 1. Мол дүниені үйіптөгіп, сәнсалтанатын келтіріп. 2. ішіпжеп, қарық болып, масайрап.